Het betekent iets anders dan een “maanoog” . Meerdere structuren van het oog zijn erbij betrokken en vaak leiden aanvallen tot vermindering van het zicht en in het ernstigste geval tot volledige blindheid. Iedere aanval veroorzaakt in meer of mindere mate blijvende schade aan het oog, ook na instellen van een adequate behandeling. De ziekte kan plots optreden en is vaak terug te zien aan 1 oog, maar beiderzijds is ook mogelijk. Wanneer eenmaal een aanval heeft plaatsgevonden zien we deze vaak terugkeren. De tijdsduur tussen een eerste aanval en een volgende kan sterk varieren, wel van enkele weken tot enkele jaren.

 

Hoe kan maanblindheid ontstaan?
Trauma, oogzweren en een oogoperatie kunnen deze ontsteking tot gevolg hebben.
Ook klimatologische-, geografische – en voedingsfactoren naast stofwisselingsstoornissen, bacterien, virussen en parasieten spelen een rol in het ontstaan van een uveitis, met als gevolg een overgevoeligheidsreactie van het oog. Soms kan het paard sloom zijn met een verminderde eetlust en een verhoogde lichaamstemperatuur, maar meestal worden er geen verdere lichamelijke afwijkingen gevonden dan aan het oog zelf.

 

Het Onderzoek
Het oogonderzoek vindt plaats in een donkere ruimte met behulp van een ooglamp en evt kleuring van het oog met behulp van fluorescine ter controle op beschadigingen aan het hoornvlies. De pijnlijkheid van het oog uit zich door tranen, samenknijpen en lichtschuwheid. Aan het oog zelf zien we vaak een verhoogde doorbloeding met duidelijke toename van zichtbaarheid van de bloedvaten, het hoornvlies kan een blauwwitte waas gaan vertonen en/of het oog is troebel aan de binnenzijde door aanwezigheid van ontstekingsproducten. Ook is de pupil klein door een spasme in het oog zelf, welke erg pijnlijk is. De afwijkingen in het achterste gedeelte van het oog zijn vaak niet zichtbaar door de troebeling in het voorste gedeelte van het oog, echter deze zijn met behulp van echografisch onderzoek nader te onderzoeken. Dit is van belang in het kader van de te volgen therapie. Na een aanval kunnen er blijvende veranderingen in het oog zichtbaar zijn, zoals vergroeiingen tussen iris en lens, afwijkende pupilreflex, gedeeltelijke of gehele verplaatsing van de lens met evt vertroebeling, lidtekens op het netvlies en loslating hiervan en het kleiner worden van de gehele oogbol. De lokatie en uitgebreidheid van de veranderingen bepalen de kwaliteit van het gezichtsvermogen. Het is dus van belang zo spoedig mogelijk bij het waarnemen van de verschijnselen een adequate therapie in te stellen.

 

De Behandeling
De behandeling is gericht op het afremmen van de acute ontsteking en het verminderen van de pijnlijkheid. Hiervoor zullen frequent (soms wel om de 2 uur dag en nacht) oogdruppels, eventueel in een later stadium zalf, toegediend moeten worden. Bij problemen met toedienen van de medicatie in het oog kunnen de druppels ook met behulp van een spoelsysteem, welke onder een lichte narcose in het bovenooglid aangebracht wordt, toegediend worden.
Atropine druppels zorgen voor verlichting van de pijnlijkheid omdat ze het spasme opheffen en de pupil verwijden wanneer deze niet vergroeid is. Men moet wel oppassen met fel licht, omdat het netvlies niet meer beschermd wordt, door middel van het samentrekken van de pupil, tegen overbelichting. Corticosteroïden lokaal in het oog en ontstekingsremmers systemisch (via de mond) remmen de overgevoeligheidsreactie in het oog. Bij betrokkenheid van bacteriën is een antibioticumhoudende zalf of druppel noodzakelijk. Wanneer het oog rustig is kan men de frequentie van behandelen afbouwen en eventueel stopzetten.

 

Opereren?
Bij herhaald optreden van de ontsteking bestaat er de mogelijkheid om te opereren (vitrectomie) om het gezichtsvermogen zoveel mogelijk te behouden. Hiervoor moet het oog rustig zijn. De operatie heeft als doel de ontstekingsproducten uit het oog te verwijderen en het oog te spoelen. Deze operatie heeft alleen zin als de schade aan het oog beperkt is en dus er nog een mate van gezichtsvermogen aanwezig is. De operatie heeft een goede slagingskans. Helaas bij ernstige beschadigingen van het oog met verlies van gezichtsvermogen en frequente herhaling van de pijnlijke aanvallen zal het oog verwijderen de enige mogelijkheid zijn om het paard klachten- en pijnvrij te krijgen. Tegenwoordig bestaan er implantaten die ervoor zorgen dat de oorspronkelijke vorm van de oogbol behouden blijft. Voorheen was hier ook volledige narcose voor nodig, echter onlangs zijn er enkele paarden succesvol geopereerd door middel van een staande narcose. Dit zal afhangen van het temperament van het paard of deze methode geschikt is.